เดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟังค่ะ…

… แต่ที่น่าสนใจและแตกต่างไปจากเห็ดชนิดอื่นๆ นั่นคือ ….

สรรพคุณทางยาของเห็ด”ไมตาเกะ” ซึ่งมีส่วนช่วยป้องกันโรคความดันโลหิตสูงและโรคมะเร็ง และเสริมสร้างระบบภูมิคุ้นกันกัน จากคุณประโยชน์ที่สำคัญนี้ เป็นที่สิ่งที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์ได้ทำการศึกษาค้นคว้า และพิสูจน์ถึงประโยชน์ดังกล่าวของเห็ด ”ไมตาเกะ” ต่อๆ กันมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งในประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น ก็ได้มีการบริโภคเห็ด “ไมตาเกะ” มาเป็นเวลากว่า 3,000 ปีแล้ว และได้นำเห็ดไมตาเกะนี้มาใช้เป็นยา ซึ่งเชื่อกันว่าจะช่วยขับล้างสารพิษที่ตับ และปอด เพราะในเห็ด “ไมตาเกะ” ประกอบด้วยสารอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อสุขภาพมากมาย เช่น โปตัสเซียม, แมกนีเซียม, แคลเซียม, ไฟเบอร์, กรดอะมิโน และวิตามินอีกหลายชนิด เช่น วิตามิน D2, วิตามิน B2, วิตามิน C และไนอาซิน (Niacin) จึงมีคุณสมบัติช่วยในการลดความดันโลหิต และรักษาระดับน้ำตาลในเลือด ซึ่งถ้าหากรับประทานเป็นประจำก็จะช่วยบำรุงสุขภาพให้แข็งแรงอยู่เสมอ จากการศึกษาพบว่าสิ่งที่น่าสนใจในเห็ด “ไมตาเกะ” ก็คือ คาร์โบไฮเดรตที่เราเรียกกันว่า โพลีแซ็กคาไรด์ (Polysaccharide) –

(โพลีแซ็กคาไรด์ (Polysaccharide) – คือคาร์โบไฮเดรตโมเลกุลใหญ่ เกิดจากโมโนแซ็กคาไรด์ตั้งแต่ 11 ถึง 1,000 โมเลกุล ต่อกันสายโซ่ มีความแตกต่างกันที่ชนิดและจำนวนของ โมโนแซ็กคาไรด์ที่เป็นองค์ประกอบ ซึ่งโมโนแซ็กคาไรด์แต่ละตัวก็จะมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันออกไป ประโยชน์ของ Polysaccharide จะมีฤทธิ์สำคัญในการต้านมะเร็ง และกระตุ้นภูมิต้านทาน ลดการอักเสบ และป้องกันอันตรายจากการฉายรังสี)

ที่อยู่ในเห็ด “ไมตาเกะ” จะมีโครงสร้างพิเศษที่เรียกว่า Beta-D-Glucan จะช่วยเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน และนอกจากนี้การวิจัยของนักชีววิทยาเรื่องเห็ดที่มีชื่อว่า ฮิโรกิ นันบา (Hiroaki Nanba) และ ไคโกะ คูโบ (Keiko Kubo) ยังพบว่า High-Molecular Polysaccharide ที่เรียกว่า X-fraction หรือ D-fraction และ MD-fraction –

(ความหมายของ D-fraction และ MD-fraction ว่า “กลไกการป้องกันตนเองที่แท้จริง” โดยประกอบด้วยกลูแคน (glucan) และโปรตีนคอมเพล็กซ์ ที่ให้ผลดีกับร่างกายมากที่สุด โดยการรับประทาน)

ที่พบในเห็ด “ไมตาเกะ” นั้นจะช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือกหรือมีคุณสมบัติป้องกันโรคเบาหวานอีกด้วย

บทบาทและหน้าที่ของ D-fraction และ MD-fraction

- ปรับสภาพภูมิต้านทาน และภูมิคุ้มกันในร่างกาย

- กระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวและปกป้องไม่ให้เซลล์เม็ดเลือดเสีย

- ระงับการเจริญเติบโตของเนื้องอก

- กระตุ้นต่อมหมวกไตให้ทำงานเป็นระบบ

- ลดระดับคอเลสเตอรอลและไตรกลีเซอร์ไรด์

- เพิ่มประสิทธิภาพด้านความจำ สายตา และช่วยชะลอภาวะเสื่อมถอย

- ช่วยฟื้นฟูร่างกายจากความอ่อนเพลีย เช่นจากการออกกำลังกาย ทำงานหนัก

เห็ด  นับเป็นอาหารยอดฮิต และมีประโยชน์ต่อสุขภาพ  โดยเห็ดจะมีส่วนสำคัญในการกรตุ้นเม็ดเลือดขาวให้ทำงาน ส่งผลให้ผู้ที่กินเห็ดเป็นประจำมีภูมิคุ้มกันโรคดี และไม่ค่อยเป็นไข้หวัดหรือแทบไม่รู้จักไข้หวัดเลยค่ะ   เ็ห็ดหลายชนิด ที่เรารู้จักกันดีเช่น เห็ดฟาง เห็ดนางฟ้า เห็ดหูหนู เห็ดเข็มทอง  เห็ดเผาะ ฯ  แล้วคุณรู้หรือไม่ ว่าอันที่จริงแล้ว กินเห็ดยังไงถึงจะดีต่อสุขภาพ และทางการแพทย์ให้ความสำคัญกับเห็ดชนิดไหนมากกว่ากัน
เห็ด มีประโยชน์ต่อสุขภาพทุกชนิด แต่จะมีเห็ดบางชนิดเท่านั้น ที่มีปริมาณสารที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายในปริมาณที่มากพอ ซึ่งเห็ดดังกล่าวได้แก่  เห็ดไมตาเกะ, เห็ดหลินจือ, เห็ดปุยฝ้าย หรือยามาบูชิตาเกะ , เห็ดแคลง,  เห็ดชิตาเกะ,  เห็ดคาวาตาเกะ 
การกินเห็ดที่เหมาะสม คือ เห็ดสด 2 กรัม,  เห็ดแห้ง  4 กรัม,  แคปซูล 2-3 แคปซูล, และทุกอย่างต้องกินต่อเนื่องสม่ำเสมอ ถึงจะส่งผลดีต่อสุขภาพค่ะ    หากใครต้องการข้อมูลเพิ่มเติมลองไปดูได้ที่ www.เห็ดทางการแพทย์.net

ทว่า แท้จริงแล้ว อาการปวดที่เกิดขึ้นจากการทำงานนั้น มิใช่เรื่องธรรมดาหรอกนะ แต่มันคือจุดเริ่มต้นแห่งความเจ็บป่วยที่จะทวีความรุนแรงขึ้น หากคุณไม่ดูแล และป้องกันอย่างตรงจุด !

“โรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง” (Myofascial Pain Syndrome) โรค ยอดฮิตของสาวทำงานหลากอาชีพ ซึ่งผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ คุณนพดล ไชยเชื้อ ผู้อำนวยการศูนย์รักษาโรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ได้ให้ความรู้และสาระแน่นให้เรา จึงไม่ลืมที่จะเก็บเกี่ยวมาฝากคุณค่ะ

ผู้อำนวยการฯ นพดล เปิดประเด็นอธิบายสาเหตุของโรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ว่าเกิดจากการใช้งานกล้ามเนื้อที่มากเกินควร

“ปัญหาของกล้ามเนื้อ หรือการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อนั้น เกิดจากการใช้งาน เช่นการยืนนิ่งๆ 1ชั่วโมง เราจะรู้สึกเมื่อยขา นั่นเพราะกล้ามเนื้อของเราถูกใช้งานเยอะ มันจึงเกิดการหดตัว แต่พอได้พักผ่อน เช่นยืนนานแล้วเมื่อยพอนั่งสักพักก็จะเริ่มหายเมื่อย เพราะกล้ามเนื้อมันเริ่มยืดออก ดังนั้นหากกล้ามเนื้อหด แล้วโดนยืดออกก็จบ

แต่ ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ หากเราต้องใช้งานกล้ามเนื้อต่อเนื่องนานๆ พอใช้กล้ามเนื้อจนหดตัวแล้ว ไม่ได้พักให้กล้ามเนื้อยืดตัว ยิ่งใช้งานต่อ กล้ามเนื้อก็ยิ่งหดเข้าหากันเรื่อย ๆ ก็เกิดเป็นกล้ามเนื้อแข็ง ความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อไม่มี นี่แหละคือจุดเริ่มต้นของการปวดเมื่อยที่เริ่มรุนแรงและยาวนานขึ้น”

แม้ หลายคนจะทราบดี ว่ายิ่งใช้กล้ามเนื้อซ้ำๆ ก็ยิ่งสร้างความปวดเมื่อยให้ร่างกาย แต่ก็ยากที่จะเลี่ยง ด้วยเพราะภาระหน้าที่ ทำให้ต้องจำทนใช้กล้ามเนื้ออย่างหนักเช่นนั้นต่อไป…

“ปกติ ถ้าเราทำอะไรแล้วเมื่อย เมื่อได้พักจนหายเมื่อยปัญหาก็จบ แต่ถ้าเราจำเป็นต้องใช้กล้ามเนื้อติดต่อกันนานๆ เช่นคนที่นั่งทำงานในออฟฟิศ (Office) กล้ามเนื้อหลังต้องใช้งานอยู่ตลอดเวลา เมื่อกล้ามเนื้อต้องหดเกร็ง 8 – 10ชั่วโมง แบบนี้ทุกวัน กลับบ้านไปพักผ่อน รุ่งเช้ามา ก็ต้องนั่งทำงานท่าเดิมอีก กล้ามเนื้อชุดเดิมก็มีการหดเกร็งเข้าไปอีก ทำอย่างนี้ไปเป็นปีๆ กล้ามเนื้อมัดเดิมมีปัญหาแน่ จากการที่เราเคยกลับไปนอนพักที่บ้านแล้วหายปวดหายเมื่อย 1ปีผ่านไป นอนแล้วก็ไม่หายปวดเมื่อย เพราะกล้ามเนื้อจากที่เคยยืดหยุ่น มันไม่ยืด มันเกร็งสะสมอยู่อย่างนั้น”

 “ทริกเกอร์ พอยท์” สาเหตุหลักของ อาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง

ผู้ เชี่ยวชาญด้านสุขภาพเล่าต่อว่า เมื่อใช้กล้ามเนื้อติดต่อกัน เป็นเวลานาน กล้ามเนื้อจะเกร็งตัวสะสม จนเกิดเป็นก้อนเนื้ออักเสบที่เรียกว่า “ทริกเกอร์ พอยท์ ” (Trigger Points) ซึ่งเจ้าก้อนเนื้อนี้เอง ที่เป็นตัวการทำให้เกิด โรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง

“เมื่อ กล้ามเนื้อเกร็งตัวนานเข้า มันก็เกิดการเกร็งตัวสะสมของกล้ามเนื้อ จนเกิดเป็นก้อนแข็งๆ ที่เรียกว่า ทริกเกอร์ พอยท์ เหมือนเวลาที่เราไปนวดแผนโบราณ แล้วกดเจอกล้ามเนื้อที่แข็ง คล้ายกันเลย เพียงแต่ทริกเกอร์ พอยท์ จะอยู่ลึกลงไปในกล้ามเนื้อชั้นใน เป็นก้อนเล็กๆ ขนาด 0.5-1เซ็นติเมตร

ซึ่ง ก้อนแข็งๆ ที่เกิดขึ้นนั้น เป็นผลมาจากการที่เลือดไปเลี้ยงกล้ามเนื้อส่วนนั้นไม่ได้ ทำให้ของเสียที่เกิดขึ้นภายในเซลล์กล้ามเนื้อไม่ได้ระบายออก เพราะกล้ามเนื้อหดเกร็งจนของเสียระบายออกไม่ได้ กล้ามเนื้อส่วนนั้นจึงเกิดการอักเสบ พออักเสบก็จะเกิดอาการปวดลึกๆ ใต้กล้ามเนื้อ จนในที่สุดก็ปวดเรื้อรังซึ่งรักษายาก ไม่ว่าจะเป็นยาคลายกล้ามเนื้อ หรือการนวด ก็ไม่สามารถแก้ไปปัญหาปวดนั้นได้ ผู้ที่เป็นก็ต้องทนปวดเรื้อรังไปเรื่อยๆ”

ที่สำคัญ อาการปวดกล้ามเนื้อที่เกิดขึ้นนั้น ไม่เพียงแต่ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกปวดเมื่อยเนื้อตัว หากแต่ยังทำให้รูปร่างเปลี่ยน และปวดศีรษะได้อีกด้วย

“นอก จาก การเกร็งตัวสะสมของกล้ามเนื้อจะส่งผลให้ปวดเมื่อยแล้ว ยังส่งผลภายนอกให้เราพบเห็นได้ด้วย เช่น การที่ผู้บริหารหลายคน เดินลักษณะตัวงอ คอตก หรือไหล่ไม่เท่ากัน หลายคนคิดว่าอาจเกิดจากอายุที่เพิ่มขึ้น แต่จริงๆ แล้วมันเกิดจากการที่นั่งทำงานนานๆ ใช้งานกล้ามเนื้อหนัก หรือใช้งานอย่างไม่ถูกต้อง พวกนี้สามารถส่งผลให้รูปร่างเปลี่ยนแปลงได้ด้วย

เช่น เดียวกับการปวดศีรษะ ที่มักเกิดจากเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงสมองถูกกล้ามเนื้อกดทับไว้ เราอาจแยกการปวดศีรษะที่เกิดจากการเกร็งตัวของกล้ามเนื้อเป็น 3ประเภทหลัก คือ 1. ปวดบริเวณหน้าผาก 2. ปวดบริเวณกระบอกตา เพราะว่ากล้ามเนื้อมันไปกดทับเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงบริเวณจอประสาทตา และ 3. ที่เป็นหนักคือ ปวดบริเวณขมับ เรียกว่าเป็น ไมเกรน (Migraine) หรือปวดหัวข้างเดียว ซึ่งโดยทั่วไปแล้วมักพบว่า อาการปวดศีรษะเรื้อรังกว่า 80%มาจากกล้ามเนื้อทั้งสิ้น

บางคนที่ปวดศีรษะบ่อยๆ แล้วกลัวเป็นโรคเนื้องอกในสมอง จึงบอกได้เลยว่า ถ้าเป็นอาการเนื้องอกในสมองจริง คุณจะปวดหัวตลอดเวลา เพราะเนื้องอกมันกดทับสมองตลอดเวลา แต่ถ้าคุณปวดแล้วมีช่วงหายบ้าง แล้วกลับมาปวดใหม่ พวกนี้ส่วนใหญ่จะเป็นการปวดอันเนื่องมาจากกล้ามเนื้อ”

สารพัดอาชีพยอดฮิต ล้วนเสี่ยง โรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง !

ผอ.ศูนย์รักษาโรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ให้ข้อมูลตามตรงว่า ตราบที่คุณยังทำงานไม่ว่าจะประกอบอาชีพใด ความเสี่ยงจะเกิดโรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ก็มีอยู่ตลอดหลายอาชีพเลยที่เสี่ยงต่อการเกิด ทริกเกอร์ พอยท์ และโรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ทั้งพนักงานบัญชี โปรแกรมเมอร์ (Programmer) สถาปนิก หรือผู้ที่ใช้กล้ามเนื้อคอ กล้ามเนื้อบ่า เป็นระยะเวลานานพวกนี้จะมีอาการปวดทั้งหมด โดยอาจยกตัวอย่างจากอาชีพยอดฮิตทั้งหลาย เช่น

วิศวกร มี พฤติกรรมที่ต้องก้มๆ เงยๆ และใช้คอมพิวเตอร์ต่อเนื่องเป็นเวลานาน เสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ หัวไหล่ และข้อมือ

ดีไซน์เนอร์ (Designer) ที่ต้องขีดเขียน แบบแปลนต่างๆ เป็นเวลานาน เสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ หัวไหล่ ข้อมือ และอาจมีอาการของนิ้วล็อคร่วมด้วย

แอร์โฮสเตส (Air Hostess) อาชีพที่ต้องยกของหนัก เอื้อมหยิบ – เก็บสิ่งของ เข็นรถเสิร์ฟอาหารเป็นประจำ จึงมีความเสี่ยงที่จะเกิดการปวดกล้ามเนื้อ บ่า สะบัก หัวไหล่ รวมไปถึงท่อนแขนด้วย

เซลส์แมน (Salesman) อาจมีพฤติกรรมยกของหนัก ขับรถเป็นเวลานาน ใช้คอมพิวเตอร์ คุยโทรศัพท์ ใช้แบล็คเบอร์รี่ (Blackberry) ต่อเนื่องเป็นเวลานาน เสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ หัวไหล่ ข้อมือ รวมถึงอาจมีอาการนิ้วล็อคร่วมด้วย

ผู้ทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ มีพฤติกรรมต้อง ก้มๆ เงยๆ ใช้เวลาอยู่หน้าจอคอมพิเวเตอร์ต่อเนื่องเป็นเวลานาน จะเสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ ปวดศีรษะ ตาพร่ามัว

นักบัญชี ผู้ ต้องก้มๆ เงยๆ ใช้เวลาอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน รวมถึงต้องอยู่กับเอกสารและตัวเลขต่างๆ จึงทำให้นักบัญชีอาจมีความเสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ ปวดศีรษะ ตาพร่ามัว รวมถึงไมเกรนด้วย

สถาปนิก ที่ต้องขีดเขียน ออกแบบเป็นเวลานาน เสี่ยงต่อการปวดบริเวณบ่า สะบัก ต้นคอ หัวไหล่ ข้อมือ รวมถึงอาจมีอาการนิ้วล็อค และชา ตามแขน-ขา

ผู้ควบคุมงาน หรือโฟร์แมน (Flow man) ที่ต้องก้มๆ เงยๆ อยู่กลางแดดเป็นเวลานาน เสี่ยงต่อการปวดกล้ามเนื้อคอ บ่า ตาพร่า และมีโอกาสเสี่ยงเป็นไมเกรนได้

แพทย์ หรือ ทันตแพทย์ ต้องก้มๆ เงยๆ บิดตัว เอี้ยวตัว เกร็งข้อมือและนิ้วมือ ต่อเนื่องเป็นเวลานาน ส่งผลให้มีความเสี่ยงที่จะปวดบ่า ต้นคอ สะบัก หลัง และอาจจะเป็นนิ้วล็อคได้

ผู้บริหาร มี พฤติกรรมใช้งานคอมพิวเตอร์ต่อเนื่องเป็นเวลานาน อีกทั้งมีความเครียดสูง มีผลทำให้กล้ามเนื้อต้นคอเกร็ง ส่งผลให้เลือดไปเลี้ยงศีรษะไม่เพียงพอ จนรู้สึกมึนศีรษะ ปวดขมับ ปวดกระบอกตา ตาพร่า นอนไม่หลับ เสี่ยงเกิดโรคปวดศีรษะเรื้อรัง หรือไมเกรนได้”

เลี่ยงใช้กล้ามเนื้อหนัก – ออกกำลังยืดกล้ามเนื้อ ป้องกันโรคปวดเมื่อย

เมื่อ บอกความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น กับสารพัดอาชีพยอดฮิตแล้ว กูรูด้านสุขภาพ เตือนด้วยความห่วงใย ว่าโรคปวดกล้ามเนื้อเรื้อรัง ถือเป็นโรคที่สร้างความทรมานให้กับผู้ป่วยได้มาก ฉะนั้น สิ่งที่ดีที่สุดในการป้องกันตัวเองให้ห่างไกลก็คือ การใส่ใจดูแลกล้ามเนื้อไม่ให้ใช้งานหนัก หรือต่อเนื่องกันนานเกินไป

“การ ทำงาน ความเครียด หรือแม้แต่การใช้กล้ามเนื้อนานๆ เช่นการขับรถ ล้วนเป็นสาเหตุให้เกิดการปวดเกร็งกล้ามเนื้อ ซึ่งการเลี่ยงที่จะทำกิจกรรมต่างๆ นั้น อาจทำได้ยาก แต่สิ่งที่คุณสามารถทำได้ก็คือการป้องกันด้วยตัวคุณเองตัวอย่างเช่น คุณทราบแล้วว่า สาเหตุของการปวดกล้ามเนื้อมาจาก การที่คุณใช้กล้ามเนื้อซ้ำๆ นานเกินไป และใช้ไม่ถูกท่า สิ่งที่คุณจะทำได้ก็คือ

1. เลือกท่าที่เหมาะที่สุด เช่น นั่งแล้วสบาย เพื่อคุณจะได้ใช้กล้ามเนื้อได้นานโดยไม่เมื่อย

2. อย่าใช้กล้ามเนื้อต่อเนื่องกันนานเกินไป ถ้าคุณทำอาชีพที่ต้องนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์นานๆ 8.30 น. เริ่มเปิดเครื่อง กว่าจะลุกจากที่นั่ง 12.00 น. อย่างนี้ไม่ดี ให้เปลี่ยนพฤติกรรมเสียใหม่ เช่นเริ่มทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ 8.30 น. ผ่านไปสักชั่วโมง พอถึง 9.30 -10.00 น. ก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ ไปยืดกล้ามเนื้อ ให้กล้ามเนื้อได้พักบ้าง ถ้าเป็นคุณผู้หญิงไปเข้าห้องน้ำ แทนที่จะใช้เวลา 5 -10 นาทีเติมหน้า ก็ลองเปลี่ยนมาเป็นการยืดไหล่เสียหน่อย บริหารคอเสียหน่อย เพื่อให้กล้ามเนื้อกลับมาใช้ได้นาน”

แม้ การผ่อนคลายอิริยาบถขณะทำงาน จะช่วยป้องกันการปวดเมื่อยได้ ทว่าแม้จะป้องกันดีอย่างไร หากเกิดอาการปวดกล้ามเนื้อขึ้นแล้ว หลายคนเลือกวิธีออกกำลังกายเพื่อแก้ไข กรณีนี้ ผู้เชี่ยวชาญอาการปวดกล้ามเนื้อจากด็อกเตอร์แคร์ฯ ให้ข้อมูลว่า เป็นการแก้ปัญหาที่ดี แต่ก็ต้องเน้นว่า ควรเป็นการออกกำลังกายที่เหมาะสมกับกล้ามเนื้อเท่านั้น

“หลาย คนพอเริ่มเกิดอาการปวดเกร็งกล้ามเนื้อ เมื่อทานยา หรือแม้แต่ไปพบแพทย์แล้วไม่หาย ก็เลือกที่จะมาออกกำลังกาย ซึ่งเป็นวิธีที่ถูก แต่อาจยังถูกไม่หมด เพราะถ้าเลือกวิธีออกกำลังกายที่ผิด อาจทำให้อาการปวดแย่ลง เช่น หากคุณปวดกล้ามเนื้อแล้วไปเต้น แอโรบิค (Aerobic) วันต่อมา กล้ามเนื้ออาจจะเกร็งมากขึ้น หรือคุณผู้ชายเลิกงานไปยกดัมเบล (Dumbbell) กล้ามเนื้อก็ยิ่งบอบช้ำ แทนที่จะดีขึ้นกลับแย่ลง

ทั้ง นี้การออกกำลังกายที่ดีต่อกล้ามเนื้อก็คือ ทำให้กล้ามเนื้อยืด กีฬาที่บริหารกล้ามเนื้อได้ดีที่สุดคือ ว่ายน้ำ ถ้าทำได้สม่ำเสมอจะดีมาก หรือเล่น โยคะ ก็เป็นอีกการออกกำลังกายที่จะยืดกล้ามเนื้อได้ดี แต่ก็ไม่ถึงกับห้ามเต้นแอโรบิคนะครับ ถ้าคุณอยากเต้นแอโรบิค ก็สามารถทำได้ แต่หลังเต้นเสร็จ แนะว่าควรใช้เวลาอย่างน้อย 30 นาที บริหารในท่ายืดกล้ามเนื้อด้วย เพราะแอโรบิค เป็นการออกกำลังกายที่ดีต่อหัวใจ แต่ยังไม่ดีต่อการผ่อนคลายกล้ามเนื้อ

แต่ อย่างไรก็ตาม ถ้าอาการปวดเกร็งกล้ามเนื้อคุณเป็นหนัก หรือมีทริกเกอร์ พอยท์ เกิดขึ้นแล้ว บางครั้ง ยา หรือแม้แต่การออกกำลังยืดกล้ามเนื้อ อาจไม่สามารถแก้ปัญหาได้ เพราะอย่างที่บอกว่า ทริกเกอร์ พอยท์ คือการปวดเกร็งที่กล้ามเนื้อส่วนล่าง การคลายกล้ามเนื้อแค่ส่วนบนจึงไม่เพียงพอ

ดังนั้นท้ายที่สุดหากอาการปวดไม่ดีขึ้น ก็ต้องไปพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อทำการรักษาอย่างถูกต้อง แต่อย่างไรก็ตาม ต้องบอกว่าแม้จะรักษาจนหาย แต่หากยังใช้กล้ามเนื้อหนักต่อ ก็สามารถกลับมาเป็นโรคนี้ได้ตลอด ดังนั้นตัวผู้ป่วยเองก็ต้องดูแล บริหารร่างกาย ตลอดจนเลี่ยงปัจจัยเสี่ยงต่างๆ ดังที่กล่าวมาข้างต้นด้วย

ที่มา หนังสือพิมพ์ASTVผู้จัดการ

Pitfall No.1 “นมคือเครื่องดื่มที่ดีที่สุด”

ข้อมูลใหม่ๆ ที่ออกมาเริ่มเปลี่ยนไป นั่นคือ นมนอกจากจะไม่เป็นผลดีต่อสุขภาพแล้ว อาจทำให้เกิดโรคต่างๆ ตามมาได้ ทั้งนี้เนื่องจาก
1.นมไม่ได้เป็นแหล่งแคลเซียมที่ดีที่สุด ยังมีอาหารประเภทอื่นที่มีแคลเซียมสูงกว่านมอีกมาก เช่น งาดำ, ปลาเล็กปลาน้อย เป็นต้น ปริมาณของแคลเซียมที่มีสูงกว่า ไม่ใช่แค่เท่าหรือสองเท่า แต่ในอาหารบางชนิดเช่น ปลาร้าผง มีแคลเซียมมากกว่านมเกือบ 20 เท่าเลยทีเดียว
2.มีงานวิจัยใหม่ๆ ที่ออกมาว่า คนที่กินนมถึงวันละ 8 ออนซ์ กลับมีภาวะกระดูกผุมากกว่าคนที่ไม่ได้ดื่มนมถึง 2 เท่า ทั้งนี้คาดกันว่าเนื่องจากการกินนม นอกจากจะได้แคลเซียมแล้ว ยังได้โปรตีนในปริมาณสูงด้วย การย่อยโปรตีนจะมีผลส่วนหนึ่งในการดึงเอาแคลเซียมออกมาใช้ด้วย ทำให้ร่างกายเสียแคลเซียมไปแทนที่จะได้แคลเซียม ด้วยโปรตีนปริมาณสูงในนมนี้เองเป็นตัวการที่ทำให้กระดูกผุมากกว่าเดิม
3.พบว่าการดูดซึมแคลเซียมจากนมทำได้แค่ 30% ในขณะที่ผักพวก Broccoli, Brussels sprout, Mustard green, Turnip green และ Kale กลับดูดซึมได้มากกว่า คือประมาณ 40-64%
4.ด้วยปัจจัยใหม่ๆ ในการเลี้ยงวัวนม ทั้งการฉีดฮอร์โมน ทั้งการใช้สารปฏิชีวนะ ทั้งจากตัวโปรตีนในนมเอง พบว่าเพิ่มความเสี่ยงต่อการเป็นโรคต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นภูมิแพ้ โรคอ้วน โรคไขมันในเลือดสูง โรคมะเร็งต่างๆ
5.ถ้าเปรียบเทียบข้อมูลทางโภชนาการบางอย่างของนมกับเบียร์แล้ว เป็นดังนี้ครับ

นม 1 แก้ว (2% milk)    เบียร์ 1 แก้ว
ไขมัน (ยิ่งมากยิ่งแย่)             5                        0
เส้นใย (ยิ่งมากยิ่งดี)              0                     0.5
โซเดียม                       122                      12
คอเลสเตอรอล (ยิ่งมากยิ่งแย่)  20                        0
แคลอรี่                        122                      97
ปริมาณพลังงานจากไขมัน       37                        0
(ไม่ควรเกิน 30%)
อ่านข้อมูลจากตารางแล้วคิดว่าไงครับ ถ้าไม่นับ Alcohol ที่มีอยู่ในเบียร์ คุณคิดว่าดื่มนมหรือดื่มเบียร์ดีกว่ากันล่ะ
ด้วยข้อมูลใหม่ๆ เหล่านี้ ทำให้นมไม่ใช่แหล่งของโปรตีนและแคลเซียมที่ดีที่สุดอีกต่อไป ในเมื่อมีแหล่งโปรตีนและแคลเซียมอื่นที่ดีกว่า ทำไมเราจะไม่เลือกล่ะ?
Pitfall No.2 “การกินน้ำหวานหรือของหวาน ช่วยให้สดชื่นกระชุ่มกระชวย”

มีคนจำนวนมากที่เชื่อเช่นนั้น ทำให้เครื่องดื่มในกลุ่มของน้ำอัดลม น้ำหวาน ขนมนมเนย รวมไปถึงเครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อต่างๆ ขายดิบขายดีมาเป็นเวลานาน จนกลายเป็นปัญหาร้ายแรง ถึงขั้นที่มีแพทย์หลายท่านต้องออกมารณรงค์เรื่องเด็กติดหวาน ทำให้เป็นโรคอ้วนตามมา
อย่างไรก็ตาม มีหลายคนทั้งที่รู้ถึงผลเสียของน้ำหวานและขนมหวานก็ตาม แต่ก็ยังตัดใจจากอาหารและเครื่องดื่มพวกนี้ไม่ได้เสียที ด้วยเหตุผลที่ว่าเมื่อไม่ได้กินแล้วไม่มีแรง จะขาดใจซะให้ได้ ความรู้สึกว่าไม่ได้กินของหวานแล้วไม่มีแรง เลยคิดว่าการกินหวานเป็นทางออก นั่นล่ะคือ Pitfall ที่คนส่วนใหญ่มักจะติดกับกัน ทั้งนี้ การดื่มน้ำหวานเวลามีอาการเพลีย นอกจากไม่ช่วยแก้ปัญหาแล้ว ในระยะยาวจะยิ่งซ้ำเติมให้อาการอ่อนเพลีย ไม่มีแรง ให้เรายิ่งแย่ลงไปอีก ทั้งนี เพราะว่าทุกครั้งที่มีการเผาผลาญน้ำตาล ร่างกายจะต้องใช้วิตามิน B ร่วมด้วยเสมอ ดังนั้น เมื่อกินน้ำตาลและเผาผลาญน้ำตาลมากๆ วิตามิน B ก็จะถูกใช้มากขึ้นเป็นเงาตามตัว ถ้าอาหารที่เรากินเป็นแต่น้ำหวาน ขนมหวานที่มีแต่น้ำตาล ไม่มีวิตามิน B เลย ท้ายที่สุดร่างกายก็จะเกิดภาวะพร่องวิตามิน B ตามมาได้ และอาการของภาวะพร่องวิตามิน B ก็คือไอ้อาการเหนื่อยเพลียเหมือนไม่มีแรงนี่แหละ ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความที่น้ำตาลพวกนี้เผาผลาญเร็วมาก ดังนั้น อาการสดชื่นหลังจากดื่มน้ำหวานเข้าไปก็จะเกิดขึ้นในช่วงสั้นๆ เหมือนไฟไหม้ฟาง แต่ฮอร์โมน Insulin ที่มีหน้าที่ลดน้ำตาลในเลือด กว่าจะออกมาก็เป็นเวลาที่ระดับน้ำตาลได้ลดลงแล้ว ผลก็คือ Insulin ที่ออกมาทีหลัง จะกดระดับน้ำตาลที่ลดลงแล้วให้ยิ่งดิ่งเหวลงไปอีก ผลก็คือทำให้มีอาการหวิวเหมือนใจจะขาด ต้องรีบหาอะไรกินอีก ทำให้คนที่นิยมบริโภคหวานหิวบ่อยกินบ่อย หยุดไม่ได้สักที
Pitfall No.3 การกระชับหุ่นด้วยการอดอาหารและอาหารเสริมต่างๆ

ด้วยลัทธิบริโภคนิยมที่แพร่ระบาด เกิดวัฒนธรรมใหม่ของการรักสบาย ทุกคนมุ่งเน้นในการหาความสบายใส่ตัว ไม่วายเว้นไปถึงการรักษาสุขภาพที่อะไรสบายได้ก็ขอสบายไว้ก่อน ไอ้เรื่องออกแรงออกกำลังนั้นอย่าหวัง จึงเกิดวิธีการต่างๆ เพื่อให้หุ่นดีโดยที่ไม่ต้องออกกำลังกายขึ้น อันเป็นที่มาของการอดอาหาร (อย่างน้อยก็ไม่ต้องออกกำลังกาย) หรือพวกอาหารเสริมต่างๆ ที่เน้นเรื่องแคลอรีต่ำๆ เข้าไว้ แล้วหวังว่าหุ่นมันจะดี
อันนี้ล่ะที่ทำให้หลายคนไปไม่ถึงเป้าหมายที่หวังไว้สักที ทั้งนี้ เนื่องจากว่าหลายคนเข้าใจความหมายของคำว่า “หุ่นดี” ผิด ดันไปคิดว่า “หุ่นดี = น้ำหนักน้อย” ดังนั้น จึงมัวแต่ตั้งหน้าตั้งตาอดอาหาร กินแต่อาหารเสริมจนผอมบักโกรก ก้นปอด แก้มตอบ ซูบซีดไปหมด แต่ก็ยังหุ่นไม่ดีสมใจเสียที
สาเหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะ ทุกครั้งที่เราขาดแคลอรี ไม่ว่าจะเป็นจากการอดอาหารหรือกินอาหารเสริมที่มีแคลอรีต่ำ ร่างกายจะดึงเอาพลังงานสำรองมาใช้ (ทำให้น้ำหนักลดลงจริงดังว่า) แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะดึงเอาแต่ไขมันมาใช้นะ มันใช้ทั้งไขมันและโปรตีนไปพร้อมๆ กันน่ะแหละ (แต่ในสัดส่วนที่แตกต่างกันไปตามแต่ระยะเวลาที่เราอด) เมื่อโปรตีนถูกใช้ นั่นก็หมายถึงกล้ามเนื้อที่ลีบฝ่อลง กลายเป็นผอมแบบเก้งๆ ก้างๆ หุ่นก็เลยไม่ดี ยิ่งทำไปนานๆ ร่างกายจะมีปริมาณ % Body fat มากขึ้น ทำให้หุ่นดูย้วยๆ หลวมๆ ลงกว่าเดิมเมื่อเลิกโปรแกรมการคุมอาหาร ดังนั้น ทางออกของเรื่องหุ่นดีและกระชับ จึงต้องประกอบไปด้วย 2 ส่วนเสมอ นั่นคือการควบคุมอาหาร + การออกกำลังกาย ไม่ใช่หวังพึ่งแต่การอดและใช้อาหารเสริมเพียงอย่างเดียว
Pitfall No.4 การกินเจเพื่อสุขภาพ

ในยุคนี้ที่คนเริ่มหันมาใส่ใจสุขภาพกันมากขึ้น ก็เริ่มมีความรู้กันว่าการกินเนื้อสัตว์มากเกินไปเป็นปัจจัยเสี่ยงของโรคต่างๆ จึงเริ่มมีกลุ่มคนที่หันมากินผัก กินผลไม้ กินมังสวิรัติกันมากขึ้น และแน่นอนว่าคนที่เคยกินเนื้อมามากๆ พอกินเนื้อน้อยลง สุขภาพต่างๆ ของพวกเขาก็กลับดีขึ้น ก็เลยกลายเป็นการบอกต่อกันไปว่า อาหารกลุ่มนี้ดีนะ ประกอบกับความเชื่อความศรัทธาทางศาสนา ก็เลยกลายเป็นเรื่องฮิตขึ้นมา มีการจัดเทศกาลกินเจขึ้นทุกๆ ปี
แต่ศรัทธาหรือความเชื่อใดที่ไม่มีปัญญามากำกับ ก็ย่อมมีผลกลับกลายตรงกันข้ามไปได้ เพราะอาหารเจส่วนหนึ่ง แทนที่จะเป็นผัก ผลไม้ ข้าวกล้อง เมล็ดธัญพืช ตามธรรมชาติ กลับมีการเติมแต่งสีและกลิ่นเข้าไป ทั้งผงชูรส การดัดแปลงอาหารมากขึ้นๆ จนไม่เหลือคุณค่าอาหารตามธรรมชาติ ร่วมกับสไตล์การทำอาหารเจบางอย่าง ที่ใช้น้ำมันในการผัดการทอดมากจนเกินไป ในที่สุดแทนที่สุขภาพจะดีขึ้น กลับกลายเป็นว่าคนบางคนพอออกเจก็น้ำตาลในเลือดสูง ไขมันในเลือดสูง สุขภาพแย่ลงแทน
ดังนั้น ถ้าอยากกินเจหรือมังสวิรัติให้สุขภาพดี ควรดูด้วยว่าเป็นอาหารเจที่เน้นผัก ผลไม้ ข้าวกล้อง เมล็ดธัญพืชที่มีเส้นใยและวิตามินสูง ในขณะที่ไม่ผ่านการดัดแปลง รวมไปถึงการหลีกเลี่ยงจากเมนูอาหารที่ใช้น้ำมันมาก ถ้าทำได้ดังนี้แล้ว การกินเจของคุณก็จะได้ทั้งสุขภาพและบุญสมดังจุดมุ่งหมาย
Pitfall No.5 การดื่มชาเขียวเพื่อสุขภาพ

เกรียวกราวกันจนฉุดไม่อยู่เลยครับ สำหรับเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพตัวใหม่นี้ เรียกได้ว่าถ้าอยากจะให้อินเทรนด์ล่ะก็ อาหารหรือเครื่องดื่มอะไรถ้าพะยี่ห้อชาเขียวเข้าไป อาหารชนิดนั้นจะกลายเป็นอาหารเพื่อสุขภาพทันที ความนิยมที่ว่านี้รุนแรงถึงขั้นที่ว่า สามารถกระชากยอดขายของน้ำอัดลมประเภทน้ำดำลงมาจากบัลลังก์ได้
อย่างไรก็ตาม ชาเขียวคงไม่ใช่คำตอบของทุกๆ อย่าง จุดเริ่มต้นของชาเขียวมาจากการทดลองที่ค้นพบสารประกอบในกลุ่มของ Cathechin โดยเฉพาะตัวเอกของสารกลุ่มนี้คือ EGCG นักวิทยาศาสตร์พบว่า EGCG มีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ และยังมีคุณสมบัติช่วยต้านมะเร็งได้หลายชนิด ซึ่งจริงๆ แล้ว Cathechin ไม่ได้มีอยู่แต่ในชาเขียวเท่านั้น ชาดำหรือชาจีนก็มีด้วย แต่ในชาเขียวมีมากที่สุด
ด้วยคุณสมบัติที่ว่านี้ จึงทำให้คนส่วนใหญ่เห็นชาเขียวเป็นเหมือนน้ำอำมฤต รักษาได้ทุกอย่างตั้งแต่ ไขมันในเลือดสูง ป้องกันมะเร็ง แม้แต่ลดความอ้วนก็เกาะกระแสมากับเขาด้วย แต่ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับชาเขียวที่คุณควรรู้ก็คือ
1.ระดับของ EGCG ที่ใช้ในการจัดการกับมะเร็งนั้น เทียบเท่ากับการดื่มชาเขียวชงแบบเข้มข้นกันวันละ 10 แก้วกันเลยทีเดียว และของแถมที่ได้ไปด้วยก็คือสารที่มีชื่อว่า Tannin ที่จะทำให้ท้องผูกอีกต่างหาก ดังนั้น ถ้าต้องการกินชาเขียวเพื่อการนี้คงต้องหลีกเลี่ยงไปใช้แบบสกัดแทน ส่วนชาเขียวเจือจางผสมน้ำรสหวานๆ นั้นคงไม่ต้องพูดถึง
2.ถึงชาเขียวจะมีประโยชน์ แต่ปริมาณเล็กน้อยที่ใส่ลงไปในอาหารหรือขนมคงไม่ช่วยอะไรมากนัก กรณีของการลดความอ้วนด้วยชาเขียวก็เช่นกัน ถ้ากินแบบที่หวานๆ ก็จะได้น้ำตาลเข้าไปในปริมาณมากด้วย แทนที่จะผอมเผลอๆ จะอ้วนแทน ยิ่งใส่ในขนมเบเกอรี่ยิ่งแล้วใหญ่ ดังนั้น ชาเขียวที่มีในท้องตลาดวันนี้คงไม่ได้มีสรรพคุณมากเท่าใดนัก กินเล่นๆ สนุกๆ น่ะพอได้ อย่างไรก็ดี สิ่งที่ผมต้องขอบคุณชาเขียวก็คือ ชาเขียวทำให้การรณรงค์ให้เด็กงดดื่มน้ำอัดลมที่เราพยายามมาอย่างยาวนานประสบผลเสียที
Pitfall No.6 การโด๊ปโปรตีนทำให้ร่างกายแข็งแรง

อาจเป็นความคิดเก่าสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 หรืออย่างไรก็ไม่ทราบ สมัยนั้นข้าวยากหมากแพง เด็กๆ ขาดโปรตีนกันเป็นแถว ดังนั้น ในสมัยนั้นคนไหนที่มีโปรตีนกิน ก็จะดูมีสุขภาพดีกว่าคนที่ขาดโปรตีนแหงอยู่แล้ว แต่ด้วยยุคสมัยที่เปลี่ยนไป ปัญหาของคนปัจจุบันจึงไม่ใช่เป็นเรื่องของการขาดโปรตีนอีกต่อไปแล้ว ในทางตรงกันข้าม ปัญหาส่วนใหญ่ของคนปัจจุบันคือ การบริโภคโปรตีนล้นเกิน โดยเฉพาะในหมู่นักเพาะกายทั้งหลายที่นิยมกินกันจัง
สิ่งหนึ่งที่ควรรู้ก็คือ โปรตีนที่บริโภคล้นเกิน ถ้าร่างกายเก็บไม่ทันจะถูกขับออกจากร่างกายหมด ไม่ค่อยได้เก็บไว้ ดังนั้นกินมากไปก็ไม่ได้ประโยชน์ แม้แต่ในอาหารสูตร Atkins diet ที่ให้กินโปรตีนมากและไม่มีแป้ง ในระยะยาวก็พบว่าทำให้กล้ามเนื้อลีบฝ่อเสียด้วยซ้ำ
ส่วนเรื่องพลังงานที่ได้ โปรตีนให้พลังงานที่เท่าๆ กับแป้งในปริมาณเท่าๆ กัน จึงเป็นความเข้าใจผิดอย่างยิ่งที่ว่า อยากแข็งแรงจะต้องกินโปรตีนเยอะๆ เพราะนอกจากโปรตีนจะให้พลังงานแค่พอๆ กับแป้งแล้ว ตัวมันเองยังเป็นแหล่งพลังงานที่ร่างกายจะเลือกใช้เป็นอันดับท้ายๆ ด้วย เพราะการเผาผลาญโปรตีนจะได้ของเสียพวกยูเรียออกมามาก ไตจะต้องทำงานหนักขึ้น
Pitfall No.7 Vitamin A – Betacarotine

ในบรรดาอาหารเสริมทั้งหลายที่มีอยู่ตามท้องตลาด ตัวที่เด่นและมีใช้กันกลาดเกลื่อนที่สุดคงหนีไม่พ้น วิตามิน A, C และ E ด้วยความที่ว่า พวกมันมีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่เก่งกาจทีเดียว
วิตามิน A ที่พูดถึงและทำให้คนสับสนได้บ่อยๆ คือ วิตามิน A จากสัตว์ หรือ Retinol ซึ่งมีมากในน้ำมันตับปลา วิตามิน A – Retinol ตัวนี้มีโมเลกุลใหญ่กว่า และไม่มีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ดังนั้นใครที่อยากได้สารต้านอนุมูลอิสระ ก็ไม่ต้องไปหาน้ำมันตับปลามากินนะครับ แต่ต้องหาวิตามิน A จากพืช หรือ Betacarotine มาใช้จึงจะบรรลุวัตถุประสงค์
อีกอันหนึ่งที่เรามักจะพลาดกันบ่อยก็คือ การเลือกวิตามิน A – Betacarotine ที่วางขายตามท้องตลาด ต้องรู้อย่างหนึ่งว่า Betacarotine ในท้องตลาดมี 2 พวก พวกแรกคือพวกที่สังเคราะห์ขึ้น พวกที่สองคือพวกที่สกัดจากแหล่งธรรมชาติ เช่น สาหร่าย
D. sallena ให้เลือกแบบที่สกัดเพราะมีงานวิจัยพบว่า Betacarotine แบบสังเคราะห์ นอกจากไม่ช่วยต้านมะเร็งแล้ว ยังมีแนวโน้มที่จะทำให้เสี่ยงต่อมะเร็งปอดเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย เวลาเลือกจึงต้องเจาะจงชนิดที่สกัดจะดีกว่า
นอกจากนี้ คนที่กิน Betacarotine ในระดับสูงติดต่อกันเป็นเวลานาน Betacarotine จะไปสะสมอยู่ที่ชั้นใต้ผิวหนัง ทำให้ตัวออกเป็นสีเหลืองทองๆ จนบางคนอาจกังวลเข้าใจผิดว่าเป็นดีซ่าน จริงๆ แล้วอาการเหลืองจาก Betacarotine นั้นเป็นอาการเหลืองที่ปลอดภัย เพราะหยุดกินสักพักอาการเหลืองก็จะหายไปได้เอง แต่ถ้าไม่ได้กังวลกับมัน ผมแนะว่าให้กินต่อไปเหอะ เพราะว่า Betacarotine ที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ จะไปช่วยป้องกันผิวของเราไม่ให้เหี่ยวย่นได้เร็ว เป็นผลดีเสียอีก
Pitfall No.8 กินไวน์ทำให้สุขภาพดี

เริ่มมีงานวิจัยหลายชิ้นที่ออกมาชี้ให้เห็นว่า การกินไวน์ที่เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เคยคิดว่าเป็นผลเสียต่อร่างกายนั้น แท้จริงแล้ว ถ้าดื่มในปริมาณที่พอเหมาะกลับจะมีส่วนช่วยทำให้ความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือดลดลง แน่นอนว่าหลังจากนั้นคอไวน์หลายๆ คนก็จะเอาข้อความดังกล่าวมาอ้างเพื่อให้ดื่มไวน์ได้มากขึ้น
อย่างไรก็ดีขอให้ดูข้อมูลกันดีๆ อีกซักนิดหนึ่งครับ ว่าการดื่มไวน์ที่จะทำให้สุขภาพดีนั้นมีข้อแม้ว่าอย่างไร
1.การดื่มไวน์ที่ทำให้สุขภาพดี มีข้อแม้ว่าจะต้องดื่มในปริมาณที่พอเหมาะ คำว่าพอเหมาะก็คือไม่มากจนเกินไปด้วย ภาษาฝรั่งเขาว่า Moderate drinking หรือประมาณ 240 ml/วัน
2.สิ่งที่ทำให้ไวน์มีผลดีต่อสุขภาพหัวใจก็คือ สาร Flavonoid ที่มีคุณสมบัติเป็น Antioxidant ซึ่งมีส่วนช่วยต้านการแข็งตัวของเลือด, ช่วยลดไขมันในเลือด และมีคุณสมบัติช่วยลดโอกาสของการแข็งและหนาตัวของหลอดเลือด (แต่มีผลเฉพาะในเพศหญิงนะ) อย่างไรก็ดี เนื่องจากสารกลุ่มดังกล่าวมีอยู่มากในเปลือกองุ่นและก้านองุ่น ดังนั้นด้วยกระบวนการทำไวน์ขาวที่จะเอาส่วนดังกล่าวออกไป จึงทำให้ไวน์ขาวไม่มีผลดีต่อสุขภาพเหมือนเช่นไวน์แดง
3. นอกจากจะได้สารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายแล้ว เรายังได้สารที่เป็นโทษต่อร่างกายจากการดื่มไวน์ด้วย นั่นก็คือ Alcohol นั่นเอง ถ้ามองในด้านมืดของไวน์ก็มีงานวิจัยออกมาเช่นกันว่า เช่น ผู้หญิงที่ดื่มไวน์ แม้จะน้อยเพียงแค่วันละแก้ว ก็มีโอกาสที่เป็นมะเร็งเต้านมมากกว่าผู้หญิงทั่วไป 10% ด้วย
ดังนั้น เรื่องของการดื่มไวน์เพื่อประโยชน์ทางสุขภาพ คงยังเป็นประเด็นที่ต้องคิดพิจารณากันให้ดี นั่นคือถ้าจะดื่มก็ต้องดื่มให้พอเหมาะไม่มากจนเกินไป หรือถ้าตัดปัญหา คุณก็ยังสามารถหาสารต้านอนุมูลอิสระได้จากแหล่งอาหารอื่นๆ เช่น ผัก, ผลไม้ และข้าวกล้อง ที่ไม่ต้องมานั่งกังวลมากเท่าไวน์ว่าจะมีผลเสียหรือเปล่า
Pitfall No.9 การอบสมุนไพรและอบซาวน่า ยิ่งนานยิ่งดี

คนไทยบางคนจะเชื่อว่าการอบสมุนไพร การอบซาวน่า ยิ่งนานยิ่งดี ถึงกับเคยมีการมาแข่งนั่งทนในห้องซาวน่า ใครนั่งได้นานกว่าคนนั้นชนะ เป็นงั้นไป? ถ้าว่ากันตามตำราแล้ว การอบซาวน่าให้ได้ประโยชน์ตามแบบฉบับของชาวฟินแลนด์-เจ้าแห่งต้นตำรับฟินซาวน่า เขาบอกว่าควรจะร้อนเป็นเวลา 3-5 นาที แล้วสลับด้วยการแช่น้ำเย็น 1-2 นาที ทำเช่นนี้สลับกันสัก 3 รอบ และเพื่อให้ปฏิบัติตามนี้ได้เขาจึงมักสร้างห้องอบซาวน่าไว้ใกล้ๆ กับลำธารน้ำเย็น เพื่อว่าเวลาออกจากห้องซาวน่าจะได้กระโดดลงไปแช่ในน้ำเย็นได้อย่างทันท่วงที
การทำดังกล่าวเป็นการกระตุ้นให้เลือดไหลเวียนได้ดี ซึ่งความรู้ดังกล่าวอาจดูขัดนิดๆ สำหรับความเชื่อของคนไทยที่ว่า ถ้าอากาศเปลี่ยนร้อนๆ หนาวๆ จะทำให้ไม่สบาย แต่ในความเป็นจริงแล้ว การอบร้อนสลับเย็นในสภาวะที่ร่างกายยังไม่เจ็บป่วย เปรียบเสมือนกับการซ้อมให้ร่างกายเคยชินกับสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลง เวลาที่เจออากาศเปลี่ยนจริงๆ ร่างกายเราก็พร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงของอากาศดังกล่าว ทำให้ไม่ป่วยได้ง่าย แต่ถ้าไม่สบายอยู่ล่ะก็นอนพักซะเถอะนะครับ รอให้หายก่อนค่อยไปอบร้อนสลับเย็นกันต่อ
Pitfall No.10 อยากสุขภาพดีต้องกินอาหารเสริม

หลังๆ เริ่มมีความเห็นของหลายคนว่า ถ้าอยากมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์จะต้องกินอาหารเสริมหรือวิตามินต่างๆ ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว สำหรับคนปกติที่ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บอะไร การกินผัก ผลไม้ และกินข้าวกล้อง หลีกเลี่ยงจากอาหารแต่งสี แต่งกลิ่น ใส่ผงชูรส และทำการอดล้างพิษเป็นระยะๆ ก็นับว่าเพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องขวนขวายหาอาหารเสริมมากินกันอีก ยกเว้นกรณีของวิตามิน C 1,000 mg ที่อาจมีติดไว้ใช้ประจำบ้าน เวลาครั่นเนื้อครั่นตัวจะเป็นหวัดก็พอ ส่วนคนที่เจ็บป่วยเป็นโรคแล้วอาจจะต่างออกไป เพราะในการรักษาโรคบางทีเราต้องใช้วิตามินหรืออาหารเสริมเป็นปริมาณมากกว่าปกติ มากกว่าที่เราจะได้จากอาหารที่กิน ในกรณีเช่นนั้นคงต้องพิจารณาใช้เป็นกรณีๆ ไป แต่สำหรับคนทั่วๆ ไปแล้วไม่จำเป็นต้องหามากินก็ได้